- Диданд: 23
Дар фазои идонаи баҳорӣ ва руҳияи болида, дар деҳаи Охтоқи ҷамоати деҳоти Қиблаӣ бахшида ба ҷашни байналмилалии Наврӯз чорабинии бошукӯҳи фарҳангӣ баргузор гардид. Дар ин ҳамоиши идона муовини аввали раиси ноҳияи Рӯдакӣ Шарифзода Аҳлиддин, мудири бахши ҷавонон ва варзиши ноҳия Маҳмудзода Орзубек, раиси Ҷамоати деҳоти Қиблаӣ Қандилҷон Каримов ва дигар шахсони расмӣ иштирок намуда, аз хони идонаи Наврӯзӣ боздид ба амал оварданд. Меҳмонон зимни шиносоӣ бо намоиши анъанаҳои миллӣ, аз ҷумла хони пурнозу неъмати Наврӯзӣ, таомҳои лазизи миллӣ, маҳсули дасти ҳунармандон ва гӯшаҳои фарҳангӣ дидан карда, ба ҳунару маҳорати сокинон баҳои баланд доданд. Ҳамзамон, дар доираи чорабинӣ бозиҳои миллии варзишӣ, аз қабили гӯштини миллӣ, бандкашӣ ва дигар мусобиқаҳои ҷолиб баргузор гардида, фазои идонаро боз ҳам рангинтар намуд. Нахуст муовини аввали раиси ноҳияи Рӯдакӣ Шарифзода Аҳлиддин сокинони ҷамоати деҳоти Қиблаиро ба ифтихори ҷашни байналмилалии Наврӯз таҳният гуфта, зикр намуд, ки Наврӯз ҳамчун ҷашни ваҳдату ҳамдилӣ мардумро ба дӯстиву меҳрубонӣ, ободкориву созандагӣ ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ ҳидоят менамояд. Барномаи фарҳангии рангину ҷаззоб бо иштироки ҳунармандони маҳаллӣ пешкаши ҳозирин гардида, бо суруду рақсҳои дилнишин ба чорабинӣ ҳусни тоза бахшид. Чорабинии Наврӯзӣ дар ҷамоатҳои дигари ноҳия низ бо шукуҳу шаҳомати хоса ва бо шукргузорӣ аз ваҳдату ҳамдилӣ, эҳтиром ба арзишҳои миллӣ ва анъанаҳои неки ниёгон идома дорад.
- Диданд: 19
Рӯз, 25-уми марти соли 2026 сокинони ноҳияи Рӯдакӣ ҷашни байналмилалии Наврӯзро дар фазои тантанавӣ бо шукргузорӣ аз фазои сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ бо шукӯҳу шаҳомати хосса таҷлил намуданд. Чун анъанаи нек субҳи барвақт дар боғи фарҳангӣ-фароғатии маркази ноҳия оташи наврӯзӣ афрӯхта шуда, соли нави аҷдодӣ бо рамзи нуру гармӣ истиқбол гирифта шуд ва тантанаҳои ҷашнӣ оғоз гардид. Чорабинии тантанавии бошукӯҳ дар назди муҷассамаи устод Абуабдуллоҳ Рӯдакӣ баргузор шуд. Дар ин макон, ки қабои наврӯзӣ ба бар карда буд, намояндагони ҷамоатҳои шаҳраку деҳот, ташкилоту муассисаҳо ва сохторҳои ноҳия бо ташкили намоишгоҳи густурдаи ҳунарҳои мардумӣ, таому хӯрокҳои миллӣ, маҳсулоти нонӣ, хони наврӯзии «ҳафтсин»-у «ҳафтшин», инчунин, дастовардҳои соҳаҳои мухталиф ва бозиҳои миллии варзишӣ майдони наврӯзгоҳро идона оростанд. Дар чорабинии ҷашнӣ иҷрокунандаи вазифаи раиси ноҳияи Рӯдакӣ Нусратулло Салимзода, раиси Кумитаи давлатии идораи замин ва геодезии Ҷумҳурии Тоҷикистон – намояндаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ноҳияи Рӯдакӣ Ориф Хоҷазода, муовини аввал, муовинон ва роҳбари дастгоҳи раиси ноҳия, роҳбарони сохторҳои қудратӣ ва мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, мудирони шуъбаву бахшҳои Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳия, роҳбарони ташкилоту муассисаҳо, намояндагони ҷамоатҳои шаҳраку деҳот, аҳли маорифу фарҳанг, тандурустӣ ва собиқадорону фаъолони ноҳия ширкат варзиданд. Ҳайати роҳбарияти ноҳия ва меҳмонон, сараввал, аз намоишгоҳи наврӯзии оросташуда дидан намуданд. Дар идомаи чорабинӣ паёми табрикии иҷрокунандаи вазифаи раиси ноҳияи Рӯдакӣ Салимзода Нусратулло ба муносибати ҷашни Наврӯзи байналмилалӣ шунида шуд. Дар оғози сухан Салимзода Нусратулло ҳозирин ва тамоми мардуми ноҳияи Рӯдакиро ба муносибати ҷашни Наврӯз табрику шодбош гуфта, аз аҳаммият ва азамати ин ҷашн ёдоварӣ кард. Қайд гардид, ки ҷашни Наврӯз дорои фазилатҳои неку созанда ва муттаҳидкунандаи башарият буда, ҳазорсолаҳо инҷониб дар муҳити фарҳангии халқҳои олам ҷойгоҳи сазовор пайдо намудааст. Маҳз унсурҳои инсондӯстонаи ҷашни Наврӯзро ба эътибор гирифта, Созмони умумиҷаҳонии ЮНЕСКО онро ҳамчун ҷашни байналмилалӣ эътироф намуд. Ҷашни Наврӯз миллати моро ба таври шоиста ҳамчун миллати бостониву дорои фарҳангу тамаддуни қадима ба ҷаҳониён муаррифӣ намуд. Сипас, раиси Кумитаи давлатии идораи замин ва геодезии Ҷумҳурии Тоҷикистон – намояндаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ноҳияи Рӯдакӣ Ориф Хоҷазода суханронӣ карда, тамоми ҳозирин ва мардуми шарифи ноҳияи Рӯдакиро аз номи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба муносибати Наврӯзи хуҷастапай табрик намуд ва ба онҳо рӯзгори орому осуда ва ба кишвари азизамон - Тоҷикистон осмони софу беғубор ва фазои сулҳу суботи абадӣ орзу кард. Пас аз суханрониҳои иштирокчиён қисмати фарҳангии чорабинӣ оғоз шуд. Дар ин қисмат ҳунармандон ва сарояндагони маъруф суруду таронаҳои ҷолибу ҷаззобро пешкаши иштирокчиён намуданд. Бо пешниҳоди барномаи рангини театркунонидашуда ва рақсу оҳангҳои мардумӣ ҳунармандони бахши фарҳанги ноҳия хотири ҳозиринро шод намуданд.
- Диданд: 12
Ҳамдиёрони гиромӣ, мардуми шарафманду меҳнатқарини ноҳияи Рӯдакӣ!
Ба Тоҷикистони соҳибистиқлоли мо иди баҳору зебоӣ, файзу нусрат ва қадимию аҷдодӣ - Наврӯзи ҷаҳонӣ бо пайки созандагию сабзкорӣ қадам гузошт. Фарорасии ҷашни эҳёи табиат ва оғози нақшаву пешомадҳои навро ба тамоми сокинони саодатманди ноҳияи Рӯдакӣ самимона табрик гуфта, орзу менамоям, ки Наврӯзи аҷам ба хонадони ҳар яки Шумо файзу баракат ва хушбахтию сарсабзӣ биёрад.
Наврӯзи фархундапай, ки аз фарорасии соли нав ва навбаҳори зебову хуҷаста мужда медиҳад, дар кишвари азизамон фаро расида, бо қадами муборакаш ба табиати зебои диёрамон навиди тоза, ҳусни нав, шодиву нишот ва ба дили пиру ҷавон умеду орзуҳои наҷиб овардааст.
Соли нави аҷдодӣ-Наврӯзи оламафрӯз аз қаъри асрҳо то ба замони мо расида, муборактарин ва муқаддастарин ҷашнҳои мардумӣ маҳсуб ёфта, ифодагари таҷлили рӯзи нав, соли нав, иқболи нав ва орзуҳои нав, баёнгари тафаккури таърихӣ, симои маънавӣ, сиришти ахлоқӣ, орзую омол, расму оин, ҷаҳонбинӣ ва рукнҳои тамаддуни халқу қавмҳо буда, давоми мантиқии суннатҳои ниёгонамон мебошад.
Ин пайки шодмонӣ рамзи офариниши ҷаҳон, осмону ситорагон ва гулу гиёҳ буда, ба зиндагӣ оғози нав ва накҳати тоза мебахшад.
Миллати куҳанбунёд ва соҳибфарҳанги тоҷик иди Наврӯзро ҳанӯз аз аҳди давлатдории Ҷамшед истиқбол намуда, дар ҳама давру замонҳо бо ифтихори беандоза ва шукӯҳу шаҳомати хоса ҷашн мегиранд.
Миллати сарбаланди тоҷик расму оинҳои наврӯзӣ, аз ҷумла бо ҳафтшину ҳафтсин оростани дастархони идона, суманакпазиҳои занону духтарон, рақсу суруди гирди оташи фурӯзон, сурудҳои фалаку шашмақом, ҷуфтронии деҳқонон, гӯштингириву аспдавонии паҳлавононро гиромӣ дошта, бо вуҷуди тӯли ҳазорсолаҳои сипаригашта аз миён рафтани миқдори зиёди давлатҳою тамаддунҳо тавонистанд, ки забони модарӣ, илму адабиёти оламгир, худогоҳӣ ва худшиносии миллӣ, анъанаву суннатҳои неки таърихиву фарҳангӣ, аз ҷумла Наврӯзи оламафрӯзро аз қаъри асрҳо то ин замон расонанд.
Чунон, ки Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон оид ба таҷлили иди Наврӯз дар Тоҷикистон гуфтаанд:
"Ватани аслии Наврӯз-сарзамини тоҷикон буда, номи ширину гуворояш низ лафзи тоҷикист. Бо ҳамин ном, яъне Наврӯз ба тамаддуни миллатҳои дигар ворид шуда, ба иди ҷаҳонӣ табдил ёфтааст".
Воқеан ҳам, боиси ифтихор аст, ки баъди ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ, бо ибтикори Сарвари давлатамон ба иди Наврӯз мақоми давлатӣ дода шуда, он мақоми байналмилалӣ гирифт.
Мо мардуми кишвари зебоманзар бо шукрона аз ин истиқлолу ифтихор аз ин сарзамин, суханҳои Пешвои миллатамонро пеши назар меорем, ки таъкид кардаанд:"Дар арафаи Иди Наврӯз бояд бо дарки рисолати таърихӣ ва қарзи шаҳрвандӣ, бо ҳисси ифтихор аз истиқлолияту давлатдории миллӣ, барои ободиву шукуфоии кишвар нерӯву ғайрати худро дареғ надошта, бунёдкориҳоро ба меъёри ҳаррӯзаи зиндагӣ табдил диҳем. Имрӯз фурсате расидааст, ки барои рушди устувори иқтисодиёт, ободии мамлакат, амнияти пойдор ва зиндагии шоиста ҳамарӯза софдилона ва фидокорона меҳнат намоем".
Мардуми ноҳияи Рӯдакӣ Наврӯзро маҳсули нотакрори хираду заковати аҷдодон арзёбӣ намуда, дар марҳилаи имрӯзаи давлатдорӣ онро ҳамчун ҷашни миллӣ, ибтидои бунёдкориҳо, нияту нақшаҳои нек, давраи талоши меҳнату авҷи эҷодкорӣ эътироф менамоянд ва бо шукуҳи хоса онро ҷашн мегиранд.
Аз рӯи анъанаи дерин дар остонаи иди мубораки Наврӯз ҳар як шахс манзили зист, сару либос ва ашёи рӯзгорашро тозаю ороста менамояд.
Муҳимтар аз ҳамаи ин, мардумон кинаҳоро аз дил дур карда, бо меҳру шафқат ба якдигар оғӯш мекушоянд, беморону ранҷуронро аёдат ва пирони барнодилро зиёрат намуда ба ятимону бепарасторон кумак мерасонанд.
Мо низ ҳамчун наслҳои сазовори ниёгонамон бояд анъанаҳои неки аҷдодонро давом диҳем. То ки ояндагон аз мо ибрат гиранду меросҳои фарҳангӣ насл ба насл идома дода шаванд.
Ба ифтихори Наврӯзи оламафрӯз бори дигар шуморо табрик гуфта, бароятон тани сиҳат, хотири ҷамъ, бахту саодат, хонаи ободу дастархони пурфайз ва сари баланду барори кор орзу менамоям.
Саҳифаи 8 аз 82
1USD
1EUR
1RUB